Neuropsina

Setembro 21st, 2010 | by ozzo |

A leoa tiña unha enorme espiña de cactus na pouta esquerda desde facía unha semana, o que a impedía de correr, e o home máis ghuapo do mundo quitoulla. Despois a leoa sentíu a fame e comeu ao home. Non tardou moito en morrer envenenada pois o home enghulía sen sabelo a ponzoña que lle daba a sua muller na cea. Cando ela foi ver o local do crime esbarou no sanghe da tarima e desnucouse. Como era ghorda causou un ghrande estrondo e o policía que estaba a dereita disparou a sua arma de forma fortuita atravesándolle o cráneo ao xuiz de ghuardia. Non acabou aquí a cousa porque a secretaria ( e amante platónica)do xuíz peghou na arma do policía e disparou en todas as direccións. Morreron algúns e a última bala fendeu a pechadura da ghaiola do león que saíu dando un chouto e espetouse a espiña de cactus na pouta dereita. A muller ollou para o león que ruxía desesperado, ollou para a pistola, víu que non ficaba vivo ninghén polo redor, suspirou aliviada e caghouse na leoa. Esa noite non tería que facer a cea. Sonou un disparo. Acabouse a neuropsina.

Sorry, comments for this entry are closed at this time.